Posts Tagged 'August'
De oorsprong van het "dorp van Staffal"
Het "dorp Staffal" is een van de vroegste delen van de Walser afwikkeling van de twaalfde eeuw op de zuidelijke hellingen van de Monte Rosa, op een hoogte van 1.823 meter. Aangezien al deze typische nederzettingen bestond uit vier of vijf woningen met een stabiele winter en de schuur, de molen en gemeenschappelijke oven voor het bakken van brood, een "Stadel" (schuur) voor de opslag van gerst en rogge.
De naam is afgeleid van "Staffele" dat is een verkleinwoord van de Duitse kachels (stap) en vertegenwoordigt de verzachting van de helling van het dal in een platte strip alvorens zich terug in de beek.
Door de eeuwen heen, dankzij de commerciële activiteit van rondtrekkende Gressoney lange periode van inactiviteit tijdens de winter markten van Duitstalig Zwitserland en Zuid-Duitsland, de huizen, in de eerste plaats hout, veranderd in steen en een aantal kamers werd de burgerlijke en verfijnd, nog blijft binnen de oorspronkelijke boerderij.
De familie Peccoz Beck, waarvan de handel waren vooral bloeiende voorbij de Alpen, kwam steeds de enige eigenaar van de groep van huizen en in twee generaties 1801/76 de structuur van het hele dorp, eerst het bouwen van een huis volledig burgerlijk (nu "Witte Huis"), dan is herbouwd de grootste van de huizen en dan de Stadel landbouw-en andere boerderijen vervangen door een mooi huis jacht (1876), verfijnd en rustiek tegelijk. Dit aspect is typisch dell'archittettura Gressoney, die geen heeft elders, omdat de burgerlijke en de rijkdom opgedaan in buitenlandse markten, hebben nooit geleid tot het verlaten van het landbouwbedrijf, dat was de oorspronkelijke wortel.
Deze kern gerenoveerde woningen zo blij van koningin Margaret, de gast van Baron Louis Beck Peccoz in een luxe herenhuis in Gressoney St. Jean, die het koos als zijn favoriete verblijfplaats wanneer verplichtingen die ofwel worden gehouden in andere landen. Dit gebeurde in de zomers 1891/94, tot aan de Baron stierf terwijl bij de koningin naar Zermatt via de Leie pas (4.200m hoogte).
In het jachtslot, die later de typische "villa", de koningin had een studio, een slaapkamer en een eetkamer. In de aangrenzende landhuis, op balkons en in de gezellige kamers met houten decor en geurige hooi, bracht een groot deel van zijn tijd, in wat zij noemde zijn "atelier", gewijd aan borduurmotieven en lange gesprekken met de hofdames.
De westelijke gevel van het huis, niet zichtbaar vanaf de toegangsweg, had het gips rustieke en typisch balkon om het hooi te drogen, de voordeuren aan de rijke decoraties, gemarkeerd symmetrisch, een groot fronton met fretwork balkons en gips roze . Het interieur voortdurend afwisselen rustiek en gepolijst: een ruimte van de begane grond en vijf op de eerste verdieping zijn elegant, terwijl alle anderen zijn ruwer, maar niet minder boeiend, net als, allemaal met afgeschuinde daken, de tweede en derde verdieping.
Het decor en het comfort zo dichtbij en vermengd en woonde in de authentieke landelijke omgeving diep gefascineerd Koningin bergbeklimmer, in de mate dat deze plaats als de definitie van "het paradijs in het paradijs van Gressoney."
De restauratie en nieuwe bestemmingen
In 1997 besloot hij een waardevolle restauratie werk dat is onderhouden en ontwikkeld al deze elementen van het oorspronkelijke gebouw.
Het jachthuis is nu een resort hotel, met 17 appartementen van verschillende grootte: de rol van de slavernij op het moment (dus een dorp kan het niet helpen), wordt nu overgenomen door een professionele service van het hotel.
De boerderij, gekoppeld aan het jachthuis van een nieuwe indoor faciliteit wordt nu gebruikt als een bar, restaurant en ontmoetingsplaatsen en entertainment.
